/%= i %> hits
|
 |
 |
|
|
 |
| |
Jangjökuls skrepp í blíðviðri

Við skelltum okkur á Langjökul svona í tilefni nýja árssins. Við fórum um Þingvöll og kaldadal. Þar sem við stoppuðum til að hleypa úr dekkjunum við Kaldadal var bara 17 stiga frost. Er við komum á langjökul reynist vera svell neðst. Einhverra hluta vegna dugði aftur hjóladrifið og 10 pund ekki til að koma mér upp á hábungu. Er allir voru komnir langleiðina upp á hábungu var ákveðið að skella sér upp á Geitlandsjökul. Er á toppinn var kominn voru þeir sem komust ekki látnir vita hversu gott veður var og af hversu fallegum degi þeir voru að missa. Fengum við um hæl þakkir fyrir að láta þá vita. Óli Már og fleiri rendu sér svo niður af Geitlandsjökli.
Síðan var brunað í Þursaborgir en þar á leiðinni varð Arnór leiður á einu aftur dekkinu svo hann skildi það bara eftir. En við nánari athugun fékk brotnaði öxull að aftan bílstjóramegin. Við eyddum klukkutíma í símanum meðan öxlinum var reddað. Maggi GO4it gat reddað öxli og með ekka sagðist hann svossum getað skutlað honum til okkar. Var fólkinu úr bílnum hjá Arnóri dreyft á hina bíliana og við skelltum okkur í Þursaborgir þar sem krakkarnir renndu sér niður litla hólinn við hliðina á borginni. Við tókum vídeó og spjölluðum.
Þegar var kominn tími á að keyra á móti Magga brunaði Guðbjarni yfir jökul niður að Jaka. Þar hinkruðum við smá og síðan varjökullinn tekinn á fullu farti til baka. Nýja öxlinum var skellt í og Olía á drifið og brunað í bæinn.
Myndir úr túrnum eru hér.
Kveðja, Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Jólaferð 2008

Eins og oft áður skruppuð við í Landmannalaugar á milli jóla og nýars til að þvo af okkur borgar mengunina og menningunina. Vegna vondra vot veðra og láta sem höfðu dunað yfir landað á dögunum á undan treystum við ekki á að koma öllum bílunum inn eftir stút fullum af fólki. Annað hvort yrði allt autt eða allt í vatni. Svo við skildum kvenþjóðina og Sindra eftir heima. Við lögðum í ferðalagið á þremur jeppum 38" wrangler 36" hilux og 35" land cuiser vorum við með okkur svía sem við vildum sýna hvernig ætti að klúðra ferðalagi. Við komum við í Knarrarholti hjá Atla og Lindu til að fá Kaffi. Þau voru mjög höfðingleg að vanda.
Eftir að hafa komist yfir hæðina eftir Sigöldu mætti okki þessi fínasti krapa pittur. Þar tókst okkur að festa Óskar bróðir mjög vel og vandlega. Eftir að hafa náð honum var ákveðið að skilja bílinn hans eftir en hafa hann og farþegana með áfram. Eftir að hafa dreyft fólkinu og dótinu á bílana drifum við okkur áfram. Fyrst við vorum bara tvíbíla þá fórum við mjög varlega. Á undan okkur hafði 46" patrol í björtu og nýttum við förin/skurðina eftir hann til að þræða okkur inn eftir. Skv. skilgreiningu þá voru við ,,far´´þegar.
Wrangler tókst að festa sig á stein í hrauninu og þurf að láta kippa sér ofan af honum. Dóluðum við okkur rólega inn eftir. Í brekkunum gékk wrangler einhvað ílla að komast upp og virtist læsingin væri ekki að virka ( sem kom síðar í ljós að öxull hafði brotnað við að ná upp landcruiser). Var töluvert af snjó en enþá meira af vatni á leiðinni. Á einum stað þurfti að moka smá því þríhjóladrifið var ekki alveg að gera sig við að drífa upp úr krapa pitti.

Þegar við komum var drifið sig í að moka niður á grillið svo menn gætu nú farið að nærast. Grillaðar voru kjúklingabringur sem tilbreyting við þunga jólamatnum. Við átum það með bestu list og var mikið rætt um að hafa þyrfti Óskar með í fleiri ferðir svo hann gæti eldað handa okkur. Skelltum við okkur í lækinn að venju og náð af sér menningunni og því ógeði sem henni fylgir.

Addi kom síðar um kvöldið/nóttina einbíla. Á myndinni sést síðustu 15 mínúturnar af för hans. Tókum við öl og skelltum okkur svo í rúmið.

Morguninn eftir vöknuðum við (ótrúlegt en satt) og náðu restinni af menningunni af okkur. Reyndar má segja að við höfum orðið að kjötsúpu við vorum svo lengi. Eftir það týndum við okkur að stað í bæinn. Ferðin gékk fínnt að hrauninu (sem maður fer í staðinn fyrir frostastaðahálsinn á veturnar). Þar byrjuðum við að festa okkur og láta draga, marg gata dekk og ýmislegt fleira. Sem tafði okkur nú ekkert að viti sem bætti fjöri í ferðina og sýndi svíanum hvað getur gengið á í svona ferð. Síðan gékk heimferðin eftir það eins og í sögu. Vorum við eldsnöggir þangar sem við skildu cruiserinn eftir. Draslinu drattað á milli læðst framhjá krapa pittunum og brunað heim.
Myndirnar úr ferðinni eru hér
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Þorrablót f4x4 
Fórum að vanda á þorrablót Ferðaklúbsins 4x4 í Setrinu. Eins og oft áður þá byrjuðum við ferðina á því að heimsækja Atla og Lindu í Knarrarholtið. En í þetta skiptið voru allir sofnaðir í knarrarholtinu er við mættum. Vakti Knarrarholtsbóndin mig með beiðni um morgun söng sem ég ílfraði að innlifun svo allir vöknuðu. Var það mál þeirra sem höfðu ekki heyrt morgun vísuna að þetta væri með því fegurra sem um eyru þeirra hefði leikið. Var veður hið fínasta og brunuðum við beint Hrauneyjar til að taka bensín, olíu og kaffi. Síðan var brunað að Sólheimahöfða (Sóleyjarhöfða) og þar hleypt úr. Er við vorum rétt komin 300 metra kom Atli snar brjálaður og byrjaði að saga í sundur hjá mér bretta kanntana og fannst það öllum mjög fyndið nema mér. Eftir 300 metra í viðbót kom Atli aftur og sagaði meira. Svo 500 metrum seinna sagaði ég þá bara sjálfur svo Atli þyrfti ekki að vera að saga endalaust. Allt þetta vesen var af því að í fyrsta skipti í mörg ár var ég með afturbrettakannta á bílnum hjá mér og þeir voru aðeins of litlir fyrir dekkin. Þegar við vorum komin yfir Sólheimahöfðavaðið (Sóleyjarhöfðavaðið) var stefnan tekin í Hjartafellslaug. Ferðin gékk rólega en gékk alltaf. Þar skellti flest allt liðið sér í laugina. Ótrúlegt en satt þá var hún cirka í lagi er við komum. Eftir að hafa baðað sig og drukkið kaffi fórum við að týja okkur í áttina að Setrinu.
Fyrsta festan. Sko fyrsta ferstan er mikið mál og tók Brynhildur sig svo sannarlega til í andlitinu og gerði hana almennilega. Ekkert smá snjór heldur bara almennilegar skarir og klaki. Stundum er gott að vera ekki með bretta kannta, maður getur nefnielga sloppið við að brjóta þá. Einungis 3km frá skála fór veðrið frá því að vera nálægt 10 m/s í að vera 30m/s. Ekkert sást og ekki nema 3 tíma að ná hópnum saman aftur. Oft á tíðum sást ekki fram fyrir húdd. Stundum á köflum sást ekki til jarðar með hausinn út um hliðarrúðuna. Einu sinni hélt ég að Atli hefði stungið mig af er ég sá ekki niður í snjóinn og vissi því ekki að ég var ekki á ferð. Sem kostaði mig það að þurfa að moka mig lausann. Þá var það vont skyggni að ég sá stundum ílla í fjar endann á skóflunni. Meðan ég var að moka sá ég 2 bíla í fjarska og síðan þegar ég var orðinn laus og búinn að færa bílinn 1,5 bíllengdir sá ég að þetta var bara einn bíll. Það sást bara svona ílla í afturendann á bílnum að ég sá ekki að ljósin 2 voru á sama bílnum. Þegar allir voru búnir að finna alla tók ekki nema klukkustund að keyra 2 km í skála. Einhverjir dísel bílar voru farnir að ganga ílla og var einn skilinn eftir í 2km fjarlægð frá skála. Þegar við komum í skálann fréttum við að eina ástæðan fyrir því að við komust í baðið og inn í Setur var af því að við vorum í 44" patról með lóló förum allann tímann. Ef þessir svaka patrolar hefðu ekki verið á undan værum við enþá í Hrauneyjum. Einnig lærði ég líka að það að vera með 44" og lóló bætir útsýnið hjá manni, bilur eða myrkur skiptir ekki máli. Lóló reddar því. Á sunnudeginum sváfum við út og lögðum ekki af stað fyrr en löngu eftir hádeigi. Sóttum við bílinn sem skilinn var eftir og brunuðum síðan niður að vaði. Hinir bílarnir höfðu lagt af undan okkur af stað og vorum við á undan flestum niður á Kvíslárveituveg. Þar spurðum við lolo kappana afhverju þeir voru ekki komnir lengra og þá fengum við að vita að það væri ófært nema fyrir 44" patrol á lóló og þeir væru bara út í eitt að draga 38 tommu bílana. Við brunuðum svo niður í Hrauneyjar og fengum okkur Strekking sem var guðdómlegur að vanda. Ókum við í róleg heitum frá Hrauneyjum í Knarrarholtið þar sem leitað var að gleraugum og einhverju fleira sem gleymst höfðust á föstudeginum. Síðan drifum við okkur í bæjinn og vorum komin um 10 leytið heim eftir rólegheita dag á fjöllum. Ég vil þakka öllum fyrir samferðina og sérstaklega lolo köppunum fyrir að redda okkur í baðið.
Þorrablóts f4x4 myndir Kveðja, Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Hvítasunnuferð í Strút og Strútslaug
Hmm þegar segja á frá ferð er oft hægt að lýsa þeim í fáum eða mörgum orðum. Fyrst ætla ég að lýsa henni í fáum orðum ,,Vá hvað þetta var góð ferð!´´ Í mörgum orðum eru þetta einhvað á þessa leið. Fólkið týndist úr bænum eftir 10 á laugardags morgni. Stefnan var að skríða yfir Mýrdalsjökul í Strút og sjá hvort við kæmumst í bað í Strútslaug. Hersingin týndist saman á Hvolfsvelli um 12 leytið. Þaðan brunaði hópurinn upp í Sólheimajökul. Þar byrjaði hópurinn á því að hleypa úr. Þegar við lögðum að stað slóust tveir bílar með í hópinn. Annar þeirra var 35" jeppi en hinn var 4x4 súbarú. Einverra hluta vegna stoppaði súbarúinn í fyrst skaflinum. Varð mjög hissa á því hvað hann komst langt. Reyndar þegar hann búinn að spóla sig fastann kom bílstjórinn út með furðu svip og skildi ekki hversvegna þetta gékk ekki. Seinni bílinn keyrði með okkur að fyrstu brekkunni og fór að leika sér þar. Síðan er við komum að jöklinum þá kom ein lítil brekka og síðan ein brött. Þar byrjaði úrhleypingaleikurinn. hann varði niður fyrir 2 pund. Allir komnir í spari loftið og ekki vissir hvernig þetta myndi ganga, ég meina fyrsta brekkan og 2 pund úff. En hún sigraðist að lokum. Er upp var komið var kominn tími á að viðra hópinn og voru börnin vel sátt við komast út . Þar eftir var þungt færi upp á hábunguna. Endaði ég í 1,5 pundum til að komast einhvað áfram í snjónum. Er á hábunguna var komið mátti vel sjá hversu lítið var í dekkjunum . Þar var hópurinn þéttur og farþeginn bundinn aftan í bílinn á slöngu og haldið af stað. Þegar á miðjann jökulinn var komið ákvað blár Wrangler að nóg væri komið að leti látunum og ný skyldi spíttað í. Tættum við Óli Már fram úr öllum en það var ekki mjög löng ferð. Þegar við vorum búnir að fara fram úr öllum fannst Wranglernum leiðinlegt að vera með þennann hamagang og ákvað að sprengja á móti og drepa á sér. Fyrir aftan bílinn var svart ský. Neytaði greyið alveg að fara í gang. Stoppuðu allir og dáður að skýinu og spáðu í hvernig væri með wrangler hvort hann færi ekki gang. - Prufað var hvort hann gæfi neista (check).
- Prufað hvort væri eldsneytis þrýstingur (check)
- Prufað að nota startsprey
- Prufað hvort hann gefur neista (check)
Hmm þegar þetta var búið var tekið kerti úr og vélinni snúið þannig að stimpillinn væri í efstu stöðu. Þá var kveikjulokið tekið af til að sjá hvort ekki væri allt í réttri stöðu og WHOLA þarna var kveikjuhamarinn brotinn og fínn. Losnaði hafði bolti í lokinu og lennt á milli. Nú voru góð ráð dýr og hamrar ekki á hverju strái. Leytuðum við lími en ekkert fannst. En þeir fegðar Fylkir og Jens redduðu þessu með ,,Performance´´ rauðum ströppum.
Virkaði það vel að bíllin fór í gang og er hald manna að hann sér beri með þessum bennslum heldur en þegar hann var óbenslaður. Ferðin gékk síðan fyrirhafnar laust fyrir utan smá festur á sléttunum fyrir neðan jökul. Þar voru menn drengnir á sleðum og skemmtu sér konunglega. Tunglið baðaði sig í sólskininu fyrir ofan Mælifellið. Er skálann var komið var eldað og síðan setið að spjalli. Daginn eftir ákvaðum við að reyna að skella okkur í Strútslaug og keyrðum af stað. Stakk Jens nefinu skemmtilega fyrsta lækinn sem við sáum ekki. Er við vorum komnir upp á fyrsta hrygginn sáum við hvar komu sleðan menn. Fylgdust við vel með þeim og spáðum í því hvort þeir sægju virkilega opið í læknum. En nei svo var ekki. Þeir náðu sleðanum upp úr svo við héldum áfram ánþess að angra þá með aðstoð. Þeir náðu okkur hinum meginn við hrygginn og þá kom í ljós að sá sem fór í lækinn var upptekinn við að horfa á willýsinn þarna uppi á hryggnum þegar hann keyrði ofan í lækinn. Þegar við komumst að lauginni var var sól og blíða. Lögðumst við á bakkan í grænt grasið og slöppuðum af en krakkarnir slettu úr klaufunum eins og beljur að vori. Reyndist laugin vera aðeins og heit þannig að við skelltum í hana smá snjó . En það dugði ekki til svo við mynduðum halarófu og handlönguðum í hann svona ca 40 bölum af vatni og varð hún þá vistvæn. Þá var ekki eftir neinu að bíða svo við skelltum okkur í hana . Er við höfðum baða okkur og leikið fórum við að týna okkur heim á leið. Sást þá sjaldgæf sjón er meistari Atli mokaði til að ná bílnum sínum upp á bakkann aftur á sundskýlunni snjónum. Allann þennann dag var blanka logn. Er við komum aftur í skálann kveikti Atli upp í kolunum. Var grillað dýrindis lambakjöt og löguð piparostasósa með steiktum sveppum. Sátum við úti og átum og spjölluðum þangað sólin gékk niður. Tókum við svo mánudaginn snemma og brunuðum heim á leið. Gékk sú ferð alveg eins og í sögu í blíðskaparveðri. Bætt hafði vel á jökullinn og færið þó léttara en þegar við komum yfir. Rákumst við þar á nýja tegund gróðurs á Íslandi. Þarna fannst jökla ananas sem hingað til er bara að finna á Mýrdalsjökli, framtíðin mun leiða í ljós hvort hann nái að dreifa sé á hina jöklana. Er yfir var komið var pumpað í dekk og ákveðið að kíkja á Skógarfoss og Seljalandsfoss. Við Skógarfoss var stoppað og slappað af. Við Óli Már bleyttum aðeins í okkur við fossinn . Eftir að hafa slappað af þarna var brunað á Seljalandsfoss. Er við stoppuðum þar sáum við hvar Atli brunaði framhjá. Kom í ljós að hjá Atla hafði bremsurnar einhvað klikkað. Var dekkið rifið af til að sjá hvað var að og kom þá í ljós að bremsudiskurinn hafði brotnað. Var því reddað með að taka úr brotin og klemma bremsuslönguna með vise grip. Eftir að þessu var reddað kvöddust menn og héldu allir sína leið. Ég vill þakka öllu kærlega fyrir góða ferð.
Myndaserían er hérna Panorama mynd af Eyjafallajökli. Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Þorri 2007
Við skelltum okkur á laugardagsmorgni á Þorrablót f4x4 í Setrinu. Við voru komnir á select um 10 og komnir Hrauneyjar og búnir að borða um 12 leytið. Fregnir af fær voru að þetta var 2 tíma spraut að fara inn í setur. Mjög blint var á köflu og mikil hálka á leið á upp Kvíslárveituveg. Þegar veginum var sleppt var skemmtilegt sprautu færi og gékk mjög vel. Er við vorum búnir að læðast fyri Sóleyjarhöfðavaðið var stefnan tekin upp í Hjartafellslaug . Eftir að ákveðið hafði verið með lýðræðislegri ákvörðum að fara með fram ánni ákváðum við Atli bara að fara beint yfir og nógu hægt. Skreyddumst við upp á alla hóla í landslaginu til að vera ekki í lækjum og lænum. Ekkert markvert gerðist fyrr en við vorum komnir að lauginni. Þá ákvað Wrangler einn að leggja sig meðan við skelltum okkur í laugina. Við að leggja sig brotnaði fjöður að framan og hitt fjaðrablaða kengbognaði. Fjaðra hengslin farþega megin brotnuðu og einhvað svona fleira. Eftir að var búinn að koma wranglernum á lappirnar fórum við í laugina. Fyrst ég fékk mér bjór í lauginni var wranglerinn skilinn eftir. Skemmtum við okkur konunglega á blótinu með skemmdum mat og bjór. Sunnudagurinn tók á móti okkur bjartur og fagur. Drifum við okkur aftur í laugina við Hjartafell. Eftir gott bað var ákveðið að reyna að sjá hvort wranglerinn kæmist ekki örugglega heim eftir lúrinn. Viti menn hann þurfti bara spotta 2svar til að komast upp erfiðar brekkur. Fannst mér það mjög sárt að fá ekki að taka þátt í brekkusprauti á baka leiðinni. Þannig að í raun var aftur-háadrifsfæri til baka. Atli og Arnór skiptust á að fyglja mér heim og skreið ég í bæinn um níu leytið. Ég vill þakka þessum frábæra liði fyrir flotta ferð. Myndir úr ferðinni á þorrablótið eru hérna. Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Slunki
Við skruppum í sunnudagsbíltúr upp í Slúnka ríki í blíðskapar veðri. Það var lítill snjór þangað til að maður kom norður fyrir Skjaldbreið. Langleiðina inn í slunka var það mikið grjót sem stóð upp úr að mönnum var ílla við að hleypa mikið úr en í staðinn eyddum við fínum tímum í hjakk, mokstur og spotterí. Myndirnar úr Slunkaríkis ferðinni
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Hrafntinnusker Við ferðafélagarnir hittumst fyrir skömmu og vorum með myndakvöld. Hist var í Knarrarholti þar sem meistari Atli og Linda buðu til mikillar veislu eins og þeim er einum lagið. Etir að hafa étið á okkur gat skoðuðum við myndir sem úr ferðum hingað og þangað. Hlógu allir mjög mikið og einhverra hluta vegna yfirleitt af mér. hmmm. Daginn eftir fórum við í smá bíltúr í Hrafntinnusker. Vorum í flottu veðri og mikilli hamingju allann tímann. Því innar sem var komið þeim mun meiri snjór var og uppi á skerinu gat maður alveg þurft að losa bílinn aftur. Arnór brynnti bílnum aðeins og svona en samt ekkert um talandi. Flottur dagur á fjöllum. Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Brúðkaupsferð Fór í brúðkaupsferð Atla og Lindu á hálendi Íslands. Byrjað var á grilla á föstudegi í Knarrarholtinu góða. Annar í brúðkaups mat og étið yfir sig í annað sinn. Á laugardeginum vöknuðum við og vorum að velta fyrir okkur hvert við kæmumst en flestir fjallvegir sem okkur langaði að ferðast um lokaðir þannig að við ákváðum að skella okkur í jökulheima. Er að við komumst í Jökulheima voru allir að drepast úr ísþörf. Þannig að við fórum inn að jöklinum sem leit vel út. 
Þannig að vera þannig að við ákváðum að skella jökulinn því allt leit glæsilega og sumir höfðu meiri trú á því en aðrir að sólin myndi skýna á okkur. En við sáum svona 3-10 metra mest allaleiðina og útsýnið á fjallinu var svona 
Þar fórum við í gufum og grilluðum og höfðum það gott. Daginn eftir var veðrið alveg eins. Dimmt á jöklinum fallegt í jökulheimum. Takk fyrir frábæra ferð. Myndirnar frá ferðinni eru hér.
Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Laxárdalur  Við Malin skruppum í smá bíltúr inn eftir Laxárdal og skoðuðum gljúrfrið og gilið sem áin ferðast í. Meðal því sem við sáum var þetta ofurlamb. Myndirnar úr ferðinni eru hér.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Afslappelsi Síðasta ferð sló á nýja strengi. Hún var farin með það í huga að slappa eins vel af og maður gæti. Ekkert stress. Engar langar dagleiðir bara snjór, góður matur og laug. ýtrúlegt en satt þá stóðst planið. Byrjað var á því að bruna í Knarrarholt. En þó með þeirri heppni að týna samferðamanninum sem vissi ekkert að við ætluðum þangað. En okkur til mikillar lukku fór samferðamaðurinn í Hrauneyjar og fékk sér að snæða. Úr Hrauneyjum var stefnan á Landmannalaugar. Ferðin gékk fínnt hraunið snjólétt en eftir því sem innar dróg jókst snjórinn. Að venju var brunað upp á allt sem fyrir varð. á einu fjallinu tókst Guðbjarna að festa sig sem er ekki frásögu færandi nema að aldrei hef ég séð festu með betra útsýni. 
Pabbi vildi að það kæmi fram að hann hefði fengið að draga einhvern í ferðinni.
Ef að hafa brunað upp á nokkra hóla og nokkur fjöll var stefnan tekin á Ljótapoll. Þar stoppaði löggan okkur og lét pabba blása(grín).
Jens var að prufa nýja jeppann sinn og var hinn ánægðasti. Eftir að hafa dáðst að Ljótapolli var stefnan tekin á Landmannalaugar. Er við komum þangað var ákveðið að drífa sig inn jökulgil í von um sjá Hattfell. Leiðin inn Jökulgil er hin fegursta, þar príða fjöllin falleg innskot og fagrir litir. Við enda gilsins var fundin brekkar fyrir börnin að leika sér og renna í. Björn tók þá til fjalla og renndi sér niður á fleygi ferð á meðan Arnór og hinir gláptu á. Þá stóðumst við Arnór ekki málið og renndum okkur líka. Síðan að leik loknum var brunað til baka í laugar og grillað. Varð úr mikil veisla. Meðan við vorum að borða reis tunglið úr rekkju og Atli fór að leika sé að taka myndir. Að mat loknum fór laugin að kalla menn til sín með fyrirheit um heitt vatn og stjörnubjartann himin sem ekki var hægt annað en að taka myndir af.
Lágum við í lauginni um langa tíð. Þar til Björn var sofnaður í úrrenslinu og allur bjór upp urinn. Morgun reis síðan með gull í mund og ég fagur að vanda. Atli fékk var heilaður af sinni frú. Að þeirri athöfn lokinni var farið í morgun bað. Af því loknum skelltum við okkur heim. Heim ferðin gékk svo vel að það er ekkert frá henni að segja. Ég vill þakka öllum fyrir frábærann túr.
Allar ferðamyndirnar má sjá hér.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vissa f4x4  Fórum í óvissu ferð f4x4 helgina 10 - 12 mars. Byrjuðum við á að fara og gista á Hótel Knarrarholti í góðu yfirlæti hjá vertinum honum Atla. Ef góðan morgun mat brunuðum við í Hrauneyjar þar sem hópurinn hittist og fengum að vita ferða planið. Planið var að drífa sig norður Sprengisand og um Vonarskarð í Gæsavötn og þaðan á Mývatn. Eftir að við brunuðum af stað var ákveðið að stoppa í ýllugaveri og skoða Rottu skálann. Bjarti skála hefur varla sést. Heimasætan var full fáklædd en virtist vera viljug í að skemmta hverjum sem er. Af þessu ferðalagi er svossum lítið að segja fyrr en við komum í Gæsavötn. Ja kannski fyrir utan það að okkar hópur hagaði sér eins og vanalega og spyrnti í allar brekkur og hóla sem sáust. Er í Gæsavötn var komið tókum átum við nestið og sættumst á að hraunið austan þeirra væri bara til að skera dekk þannig að við héldum áleiðis niður Bárðadal. Bárðadalur er ekki sú skemmtilegasta leið sem um er vitað, dalurinn virðist endalaus. Enduðum við á Mývatni og hótel Gíg. Hótel Gígur er hið skemmtilegast hótel og morgun maturinn þar er alveg til fyrir mynda. Laugardagur rann upp með skemmtilegri ferða gleði og drifum við okkur af stað. ýður en malbiki sleppti byrjaði bretta kanntur að reyna að yfirgefa mig. Reddaði ég verkfærum og skinnum og lét þau í hendurnar á viðgerðateyminu mínu. Reddu þeir þessu á 3 mínútum sem telst gott fyrir formúlu 1. Síðan er við komum í snjó reyndi númera platan á bílnum hjá Atla að flýja en Atli rétt náði í rassgatið á henni og skellti henni inn í bíl. Byrjað var á að skoða Dettifoss. Þar sá Atli brekku sem væri gaman að tæta í. Við fórum hratt upp hana en Atli flaug upp hana og skellti sér til hima.  Hafa menn varla séð flottara flug en þetta. Skoðuðum við síðan stóra og littla Víti. Er okkur var tilkynnt að þetta væri síðasti skaflinn í bili héldur allir áfram nema við og tættum í brekkuna eins og okkur sæmir. Húsavíkurdeild f4x4 gaf okkur síðan kakó og kleinur í fínum skála sem þeir hafa umsón með. Að kakó loknu fórum við Náttúrulega laugina til að ná af okkur ferðaskítnum. Eftir baðið var heljarinnar veisla á Hótel Gíg og var setið að svambli fram eftir kvöldi og sumir fram eftir morgni eða bara fram á morgun. Sunnudagurinn leit fallega út og var ákveðið að fara heim Langjökul. Skelltum viðokkur í Varmahlíð í borgara. Eftir að hafa snætt þar ákvað Wrangler einn góður að afturdrifið væri orðið lúið og malbik væri besti kosturinn fyrir hann heim. Skelltu hinir sé á Hveravelli en vegna mikils nýfallins snjós og sögur hjálparsveitakalla um ófærð á jöklinum tóku þeir kjöl í bæinn. Þessi túr var í alla staði frábær og vill ég þakka öllum þeim sem komu að skipulagninu hans kærlega fyrir þessa miklu skemmtun. Gengið góða fær þakkir fyrir skemmtilegheit og vitleysu eins og vanalega. Myndirnar eru hérna Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
f4x4 þorrablót Skellti mér ásamt góðu liði á þorrablót f4x4 í Setrinu helgina 4-6 feb. Miðað við vatnsveðrið og sögur af 12 tíma ferðalögum vorum við félagarnir mátulega bjartsýnir með að geta brotist á blótið á laugardeginum en ákváðum samt að reyna. Við gistum við að vanda á föstudagsnóttina í góðu yfirlæti á hótel Knarrarholti í uppsveitum. Þar stjönöðu Atli og Linda við okkur eins og við værum konunglegir gestir. ý laugardagsmorgninum fengið við hafragraut í morgunmat og skelltum okkur í pottinn hjá þeim. Maður verður jú að vera hreinn þegar maður fer á fjöll. Eftir það var brunað í Hrauneyjar og tankað og fengið sér síðasta kaffibollann. Milli 10 og 11 brunuðum við síðan upp eftir og vonuðumst til að ná í kvöldmatinn. Eftir að hafa spænt kvíslárveitu veginn komum við að þar sem leggja átti í snjó. Skelltum við okkur á fjegur pundin í dekkjunum og brunuðum af stað. Allt gékk eins og í sögu littlar festur vaðið fært og smá festa hér og þar. Ekkert til að tala um. Er við áttum einungis 10 km eftir í setur komu Benni og félagar á móti okkur í þeirri von að við værum pikk fastir einhversstaðar en þeim varð ekki af ósk sinni. En einn í þeirra hóp var svo elskulegur að missa bílinn niður í krapann þannig að þeir fengu að spila og leika sér. Eftir rétta 3 tíma vorum við komnir inn í setur og byrjaðir að borða nesti. Bara 3 tímar af leik voru alls ekki nóg. Við drifum okkur því að sjá hvort ekki væri fært inn í Nautöldu svo við gætum skellt okkur í laugina þar. Fyrst heyrðum við að það væri alls ekki fært þangað. Síðan heyrðum við að menn voru að snúa við. En við skelltum okkur inn eftir með leik og látum. Fullt af fínum festum og allskonar veseni þar. Við vorum rétta 4 tíma inn í laug og fyrst við komumst þangað gátum við alveg skellt okkur í laugina í smá stund. Eftir snökkt bað brunuðum við aftur inn í Setur. ... framhald síðar Myndirnar í ferðinni eru hérna.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Sunnudagstúr
Skruppum síðasta sunnudag á Skjaldbreið til að prufa nýfallinn snjó. Fórum við í fríðum hóp 5 bíla. Það undarlegasta við þennann hóp er að það voru fleiri bensínbílar en díselbílar. En samt voru toyotur í meirihluta eins og alltaf. Færið var skemmtilegt, mikið púður ofan á þunnri skel og þar undir enþá meira púður þannig að þegar á Skjalbreið var komið þurftu bændur að hafa mikið fyrir þessu. En þegar við komum í Skjaldbreið fór skyggnið að minnka og þegar við vorum komnir hálfa leið upp var alveg orðið blinnt svo við snérum við. ý baka leiðinni hittum við Bjarna félaga Marteins og ákváðum að leika okkur aðeins meira og fara Nesjavallaleiðina heim til að fá að leika okkur smá í viðbót. ég vill þakka: Arnóri, Marteini, Gunna, Einari, Malin og bla bla bla .. fleirum fyrir góðann dag. Myndir úr túrnum eru hér eða á myndasíðunni Kveðja Birkir ps. ég var nærri því búinn að gleyma að segja frá því að Arnór þáði spottann á jafnsléttu og hérna eru myndir af því þegar hann reynir að vera snöggur að losa spottann aftan úr svo engin sönnunargögn náist af því.  
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vetrarstart Fórum í vetrar start ferð í Jökulheima. Skrifa meira um það seinna en ferðin var algjört brill á alla vegu. Sól, snjór, grill og bjór. ýg veit ekki alveg hvað maður getur um meira? Kannski heitann pott en það var ekkert annað sem vantaði þarna. Sáum nokkrar brekkur til að leika okkur í  og síðan var einnig mjög falleg sólarlag En myndirnar úr ferðinni eru hérna
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Skjaldbreiðar skrepp Við skutumst á laugardaginn á Skjaldbreið. Fengum svaka blíðu þrátt fyrir vont útlit. Pabbi gerði bílinn sinn aðeins útskeifann með því að stökkva á milli hóla. En það var ekkert við redduðum varahlutum og komum honum í bæinn. Mjög fallegur rauður Wrangler tók það upp á sitt einsdæmi að brjóta drifskaft í brekku, við það misst hann gripið rann aftur á bak niður brekkuna og snérist hring. Við Hjálpuðum þeim að redda dekkinu á felguna og tókum þá í samflot á leiðinni heim. Þannig fór um sjóferð þá .. Myndirnar eru hérna Meira síðar ... Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Eyjafjallaökull sigraður Á föstudaginn fékk fregnir af því að Simmi frændi og Kalli Sig vinur hans ætluðu að skella sér í jeppa túr á laugardaginn (19.02.2005). Af því að Addi sem var búinn að láta mig taka mér frí til að fara á fjöll var veikur snýkti ég mér far með þeim. Við hittumst klukkan 8:45 á laugardagsmorgninum á Select. Þaðan brunuðum við af stað til Hvolfsvallar. Við höðfum rétt beygt fyrstu beygjuna þegar byrjað var að baktala okkur í vhf-ið. Menn spáðu og spökuleruðu hvert við værum að fara og hvað við værum margir. En við hittum þá sem voru að spá í þessu á Hvolfsvelli og sögðum þeim það bara í persónu í stað þess að vera að gaspra það í stöðina. Kom þá í ljós að við vorum á sömu leið þeas. á Eyjafjallajökul. Er við byrjuðum að vinna okkur upp að jökulbrúninni heyrðum við stöðinni. Hey það datt dekk undan bílnum. Spennan magnaðist. Einhverar stúlkur voru að spjalla í stöðina um hvernig dekkið hafði dottið af. Ég hlustaði spenntur eftir því hvar á landinu fólkið var. Stuttu seinna keyrðum við fram á hóp af stelpum sem voru í jeppa leik. Við nánari athugun kom í ljós að það voru þær sem voru í jeppaleik og höfðu misst dekk. Voru þær í hörku stuði þrátt fyrir óhappið. Vantaði þær aðeins hjálp við að koma orðum að því hvað hefði brotnaði í bílnum og hvaða varahluti þær þurftu. Annars voru þær alveg með þetta á hreinu. Brunað var síðan áfram upp að jöklinum fræðin þyngdist og þyngdist. Smá stopp hér og þar til að reyna að jugga sig lausann eða til að hleypa aftur niður í 4 pund. Alltaf jafn skondið hvað hækkar í dekkjunum við að fara svona hratt upp. Síðan kom að því að 4 pund voru ekki nógu lítið. Ekki 3 pund heldur. Bíllinn hann var alltaf að grafa sig niður. Þá var bara að prufa 2 pund. Það var eins og jökullinn hafði verið malbikaður fjúmm þaut ég af stað og markaði varla í snjóinn. Inn á milli í jöklinum voru svona hálku blettir. En þegar ofar dró varð bara klaka skel á lengdri köflum. Reynt var að taka beint á Goðastein á ferðinni en það heppnaðist ekki betur en svo að þegar maður misti gripið þá minkaði ferðin þangað til maður var farinn að húrra aftur á bak. Þá var reynt að stýra niður í brekkuna til að maður hefði nú einhverja stjórn á bílnum þegar í snjóinn yrði komið. Heyrðist þá í Simma frænda í stöðinni ,,Hvert ertu að fara?´´ svaraði ég þá ,,Mér sýnist niður í Mörkina´´. Fórum við þá sunnar á jöklinum i minni halla og þar rétt náðist að læðast upp síðustu brekkuna. Sigruðum við þá Goðastein á fæti. Tókum síðan nokkrar salibunur niður hann sumir reyndar fleiri en aðrir. Biðum við Kalli þarna eftir Simma. Eftir miklar vangaveltur og leitir af þeim komu þeir labbandi upp síðasta spottan. þeir náðu engu gripi til að komast upp eftir. Fjölmenntum við þá í hina tvo bílana og fórum á syðsta toppinn á jöklinum það var ekkert mjög leiðinlegt að horfa þar fram af. Síðan var ákveðið að komast þannig að við myndum sjá niður í lónið á leiðinni niður í mörk. Var svolítill gangur þangað en vel þess virði (alveg svona 10 mínútur) Síðan héldum við til baka og nýttum hvert einasta tækifæri spyrna og þeysa í skaflana. Síðan hittum við aftur stúlkur úr Suðurlandsdeild f4x4 sem voru í Stelpuferð. Voru þær að reyna að komast upp á einhvern hól. Sýndi ég þeim þá að eina sem dugði var bensín vél og þungur bensín fótur. Hlógu þær mikið er ég stökk upp á hólinn. Var mér sagt að þetta hefði litið út alveg eins og í torfærunni þegar þeir stökkva upp brekkurnar. Af loknum smá leik skelltum við okkur í bæinn. Ég vill þakka Simma og Kalla kærlega fyrir að hafa nennt að hafa mig með og takk líka fyrir frábærann dag á fjöllum Myndirnar úr ferðinni eru hér. Kveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Þorrablót F4x4 í Setrinu (2005) Fór um helgina 4-6 febrúar 2005 í Þorrablót F4x4. Blótið var haldið í Setrinu að vanda. Vegna leiðinda hlýinda helgina áður og í vikunni ákváðum við að fara á laugardegin í björtu upp í Setur. Við fórum samt af stað á föstudeginum og gistum á hinu stórglæsilega hóteli Knarrholti í Árnesi. Þar er gestgjafa Atli og Linda. Sátum við og spjölluðum yfir öli þann daginn. Fyrir átta á laugardagsmorgni vorum við vöknuð og mætt í hafragraut sem Atli eldaði að mikilli list. Týndum við á okkur spjarirnar og lögðum af stað í Hrauneyjar. Þar var eldsneyti sett á fáka vora og þeystum við þaðan rétt upp úr tíu. Ókum við í góðu færi hálf auðann Kvíslárveituveginn upp að Sóleyhöfða á nokkurra teljandi vandræða. Var þá sól komin á loft og veður hið fegursta. Hleyptum við niður í 6 pund þegar á Sóleyjarhöfðan var komið. Færið var það gott að við þeystumst eftir höfðanum. Ekki var neinn krapa að sjá líkt og helgina áður. Eftir að hafa sprett úr spori um stund sagði Bjarni kóarinn minn ,,Ég held að kortið sé vitlaust! Samkvæmt því eru við löngu komnir yfir vaðið!´´ Við stöðvuðumst því og spurðum þá sem voru með okkur um hvort leiðsöguhugbúnaðurinn okkar væri bilaður. Nei svo reyndist ekki vera heldur höfðum við keyrt á fleygji ferð út á vaðið í villu og svima. Reyndi Bjarni kóari að verja sig en það var ekki til neins vaðið var lagt og var það vel hellt okkur til mikillar lukku. Fyrst svona var komið var ekkert annað að gera en að þeysa inn í Setur. Voru þar háðir skopp kappleikar stuttra bíla og rallý bensín vs. dísel sem fór á augljósa mátann. Þegar tveir og hálfur tími voru liðnir frá því að við lögðum af stað úr Hrauneyum komum við í hlaðið á Setrinu. Lá Lúther það og hreinsaði klakann undan bílnum. Svefnpokunum var hennt í skálann og ákveðið að bruna einhvert í burtu. Heyrði einhvern einhversstaðar útundan sér að menn væru að skella sér á Hofsjökul. Vorum við öll sammála um að það væri hin mesta snilldar hugmynd sem komið hefði fram lengi. Tekið var þá stefna að Loðmundi og þar upp. Í stað þess að eltast við einhverjar brekkur fórum við hraunið yfir að Loðmundi. Þar fundum við hjólför sem lágu upp á jökulinn og þau elt. Ef við vorum komin á jökulinn sjálfan þeysti Atli í burtu Arnór elti hann og var augljóst hvað var í uppsyglingu, SPYRNA. Var ekkert að gera annað en að stíga bensínið í botn og sjá hvort ég myndi ekki ná þeim. Viti menn þeyttist ekki þetta litla kvikindi fram úr þeim á ógnar hraða. Nú voru allar hömlur af og takmarkið sett á punktinn á toppnum. Er ofar var komið á stoppuðu menn og hleyptu úr til að geta haldið ferð. Hefði Ferrari liðið orðið hreykið af því hversu snögglega var hleypt niður í fjögur pund og skömmu síðar aftur niður í fjögur pund. Náði þetta leiðinda bensín kríli að vera fyrst í hæðsta punkt skv. kortinu. Þar hittum við síðan hópinn sem lagði af stað á undan okkur. Í þessari veðurblíðu og þessu mikla skyggni var ákveðið að keyra og horfa allstaðar niður af jöklinum, til norðausturs og norðvesturs. Gékk það mun hægar því miklar öldur voru í jöklinum og snjórinn þungur. Útsýnið til allra átta var vægast sagt frábært. Á norð austur endanum sáum við í Herðubreið, Snæfell, Kverkfjöll og víðar. Á vestur hluta jökulssins dáðumst við að hinu nýja sjónarhorni á Langjökul og hans umhverfi. Ekki leiddist okkur heldur að keyra suður af jöklinum. Kerlingarfjöllin, Bláfellshálsin og það umhverfi skartaði sýnu fegursta. Við drifum okkur niður af jöklinum því okkur var farið að svengja. Hungrið náði að sannfæra okkur um að velja nær ófæra leið í Setrið með bröttum brennum og vafasömum giljum. En við enduðum þó í Setrinu kátir eftir góðann dag. Sló Lúther þar upp mikillil veislu og var hin ágætasti þorramatur á borðum. Átum við okkur södd í góðum félagsskap. En einhvað vantaði. Við vorum búin að hendast kastast og keyra í botni í 8 tíma. Fékk einhver snillingurinn þá frábæru hugmynd að fara í pottinn í Nautöldu. Við þökkuðum fyrir matinn og týndumst í bílana og lögðum af stað. Er að pottinum var komið var hann aðeins í heitaralagi. Ef þar sem við vorum vel skóflum búin skelltum við bara smá snjó í pottinn og hann varð eins og hugur mans. Láum við þarna í rúman klukkutíma og létum blóðið renna um líkamann og lina stífa vöðva. Eftir þetta brunuðum við aftur í skálann og lögðust þá flestir sáttir til rekkju. Veður spáin var ekki góð þannig að tók Atli það að sér að hlusta á spánna klukkan 8 þann morguninn. Eftir að hafa hlustað á að vonda veðrið átti að vera seinna en ekki nógu seint ákváðum við að fara Sóleyjarhöfðann til baka. Vorum við lögð af stað klukkan 9 um morguninn. Gerðum við stólpa grín að kóara mínum og minntum við hann á að láta mig vita er við færum yfir Þjórsánna. Í þetta skiptið taldi hann niður kílómetrana í vaðið og lét mig stöðva áður en ég keyrði út á ánna. Ferðin áfram gékk það vel að við vorum komin í Hrauneyjar um hádeigisleytið. Strekkingurinn í Hrauneyjum var frábær. Við vorum komin heim og kát fyrir fjegur á sunnudaginn mög sátt. Ég vill þakka Arnóri , Sigurgeir, Bjarna, Atla og Lindu fyrir frábæra ferð. Einnig vil ég þakka Lúther og félögum fyrir frábært þorrablót. Ferðakveðja Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Grýmsfjallið góða (Ekki einu sinni nærri því)  Við reyndum að fara á Grímsfjall eins og okkar er von og vísa. Við ætluðum að hittast á Select á Höfðanum 17:30. En þegar ég kom þangar var enginn staddur það svo ég fór bara í búðir í stað þess að bíða þarna einn og yfirgefinn. Er ég kom til baka voru allir komnir og við skelltum okkur af stað eftir að ég tók 160 lítra af bensíni. Héldum við þý í hýlendis paradísina í Hrauneyjum þar sem við snæddum óveðursborga mikla. Eftir að hafa tankað kom og snætt skelltum við okkur af stað í Jökulheima. Færðin og annað slíkt var svo skemmtilegt að við í fyrsta snjónum sem við lenntum í stakkst fyrsti bíllinn á kaf. Við nýnari athuga kom í ljós þessi fallegi krapi sem ýttum eftir að dunda okkur við. Við héldum ótrauðir áfram í Jökulheima. En það gekk nú ekki betur en svo að eftir rétta 10 tíma vorum við bara komnir að afleggjaranum að veiðivötnum. Voru menn þý sammýla um að skella okkur í fínann óupphitaðann skýla í veiðivötnum sem var í einungis 6km fjarlægð heldur en að þreyta 30 km í viðbót upp í Jökulheima. Fundum við þar skýlann og eyddum þar nóttinni. Klukkan 12:00 á laugardeginum var hópurinn búinn að snæða og lagður af stað til byggða. Ekki var annað að gera því halda í bæinn því færðin var ekkert að batna. Við vorum sammála um að að það væri vitleysa að berjast í 12 tíma í viðbót upp í jökulheima til að geta verið í 24 tíma í bæinn á sunnudeginum. Atli ,,E´´ reddaði því að skálinn í Hólaskógi væri opnaður fyrir okkur. Fannst okkur það hið besta rýð. En heimferðin kostaði reyndar smá. Eitt framdrif í Toyotu er lagt var af stað og síðan drifskaft í Wrangler er við vorum 2km frý auðum vegi svo það ekki mikið mál. Það þurfti nokkrum sinnum að kippa smá í Toyotuna og spila með hálfum flotanum en menn gerðu það með mestu gleði. Þegar Wranglerinn bilaði var því var reddað með spotta þessa spöl sem eftir var. En er á malbik var komið þý voru ekki öll ævintýrin úti því þá var komið hið versta óveður og tókst tveimur Trooperum að lennda útaf í þeirri fljúgandi hýlku. Var mjög gaman að sjá Elvar fljúka út af veginum sí endur tekið. Einnig var magnað að horfa á aðfarir hans til að komast upp á veginn aftur. En eins og í góðri sögu reddaðist þetta allt allir bílarnir dregnir upp og menn fórum upp að Hrauneyjafossvirkjun í stað þess að keyra niður fyrir. Hámarkshraðinn á hópnum niður að Hrauneyjum var 40 km klukkustund. Eftir stutt klósett stopp hélt hópurinn áfram. ý fyrsta sinn á ævinni sá hópur vatn fljóta yfir veginn frá Hrauneyjum í Sultartangavirkjun. á einum staðnum leit þetta út eins og jökulsárlón þar sem krapi og klaka molar lágu í vatninu sem lá yfir veginn. Eftir að við komumst í Hólaskóg var slegið upp allsherjar veislu 6 læri og rjómalagaðri piparostasósu. Menn og konur hámuðu þetta í sig með best list. Siðan var setið að spjalli langt fram eftir nóttu. Um hádeigi á sunnudag fóru menn að týna dótið í bílana skúra skálann drattast í bæinn. Stoppaði allur hópurinn í árnesi. Aldrei á minni ævi hef ég séð svona marga karlmenn pískar og ískra eins og smástelpur yfir gellunni sem vinnur í árnesi. Jú hún var myndarleg en menn héldu ekki vatni yfir henni. Eftir að síðast bíllinn pumpaði í dekkin dröttuðumst við loka sprettinn í bæinn. Síðast bíll skreið í bæinn 15:15. Lögðum að stað á 8 bílum. Komum heim á 8 bílum. 7 komu heim á eigin vélarafli. ég fékk lánuð nokkur dísel hross hjý meistara Arnóri. Myndirnar úr ferðinni eru hér ég þakka kærlega fyrir frýbæra ferð Birkir
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Ingólsfjörður og Drangavík
Við skruppum um verzlunarmannahelgina á Strandirnar nánar til tekið á Eyri í Ingólsfirði. Var það múgur og marg menni á Eyri þessa helgina. 21 í gamla bænum og 11 í nýja húsinu.
Við áttum frábæra helgi í topp veðri. Fórum í Drangavík með bátnum hans Óla í blíðviðri. Ræðarinn mikli lennti með einn hópinn vitlausu megin við Drangá þannig að ferja þurfti þá yfir ánna. Lenntum í smá rigningu sem var svo rafmögnuð að hárið á Birki og Hrönn stóð upp í loftið. Átum nestið í stuttum skúr sem var bara rétt á meðan við nærðumst. Síðan var labbað inn að fossinum í Drangá. Bæði meðan við sigldum að og löbbuðum um skörtuðu Drangaskörðin sínu fegursta. Eftir þessa fínu ferð haldin brenna á Eyri. Ég mæli eindregið með því að skoða myndinar.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Gönguferð á Snæfellsjökul
Karatefélagið Þórshamar stóð fyrir gönguferð á Snæfelljökul fyrstu helgina í júni. Var fínnt veður til göngu en full lág skýja hæð eins og sést á myndinni hérna fyrir ofan. En ekki var veðrið alvont og það létti aðeins til þegar við gengum niður. Myndirnar eru á myndasíðunni.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vatnajökull og Hekla Ég fór í ferð um helgina. Svaka fjör....
Það sem maður hefur ekki lennt í orðið. Við fórum í flottu veðri frá Reykjavík í drauma veðurspá með stefnuna á Grímsfjall. Vorum á þremur bílum. Bjarna (rúta), adda (fiskikar), erlingur (44" patti, all læstur , lóló, sem sagt alvöru græja). Og ferðin uppeftir gett bara déskolli vel.. við vorum mættir á grímsfjall eftir rétta 6 tímaferð úr bænum og
þá tvo tíma úr Jökulheimum og upp. Það var allt Jöklarannsóknafélagið og allir hjálparsveita vinir þeirra. Svo við köstuðum hlutkesti um hvort við færum á fyrst Öræfajökul eða Kverkfjöll. Eins og vanalega vann Kverkfjöll.
Við brunuðum af stað þessa rétta 50 km .. og ferðin gékk frábærlega fyrstu 40 km. En síðan komu festur og snjóblindur og hin týpíska keppni í að losa sig og keyra í rétta átt.. Þegar þetta var farið að ganga ágætlega og erfiðustu brekkurnar unnar .. fór að hall undan fæti. Ég var að fara að segja að við ættum að reyna eftir fremsta megni að halda hæð ... þegar það heyrðist í stöðinni "fuck .. vá .. Erlingur er í lagi með þig. bjarni stoppaðu... erlingur ertu þarna? ég sá og hverfa.!!" og gengum út til að gá hvað var málið. Og það var augljóst hver málið var. Erlingur hafði keyrt ofan í sigketil við Kverkfjöll. En þar sem að ekkert skyggni var.. ákáðum við að sofa í bílunum og býða eftir skyggni. Daginn eftir kom skyggni í tvær mínútur sást að það voru u.þ.b. 15 metrar ofan í vatnið í katlinum. Svo við fórum að leyta að aðferðum við að ná honum upp. Hann hafði fallið niður 2 metra... og sem betur fer haft næga ferð til að stingast ekki ofan í sprunguna en um nóttina skóf yfir sprunguna. að mestu þannig að daginn eftir gátum við fundið stað þarf sem snjórinn var frekar sterkur.. Með tveimur bílum með teygjuspotta og spilið á pattanum fast í snjóakkeri var lagt af stað. < Spilið dróg bílinn upp ca 1,5 metra háann skaflinn... og burðurinn í nýja snjónum var svo mikill að hann gaf sig ekki og bíllinn komst án þess að þyrfti að draga hann með hinum bílunum. Svo ég verð að segja snjóakkeri er ekkert smá snyðug uppfynning. Eftir þetta töldumst við opinberlega kvekktir. Svo við létum mann ganga á undan bílnum í burtu þangað til við vorum komnir aftur á hæðina. Þá var stefnan tekin á Grímsfjall til að sjá hvernig veðrið var á Öræfajökli. Er við komum að Grímsfjalli var skyggnið orðið sjaldgæft eða eiginlega ófinnandi. Eins og góð brennd börn var einum(mér) fórnað í spotta í Adda bíl og látinn labba á undan. Ég verð nú bara að segja eins og er þetta var eins og í gaman mynd. Ég labbaði út og suður við að reyna að sjá einhvað og elta skafla. Einnig var prufað að hafa vindinn alltaf á sömu síðnuna en alltaf labbaði ég út og suður. Það var ekki fyrr en ég hélt í spottan með hendina út og fann í hvaða átt hann togaðist að ég fór að labba á undan bílnum hans Adda. Síðan var bara allt sett á fullt (göngulega séð) og gangan mikla hafin. Því það voru réttir 4 km eftir að Grímsfjalli. Síðan labbaði ég og labbaði .. Skipti um sólgleraugu og sá merkilega meira með gulum gleraugum ég greyndi alveg stígvélin mín. Og eftir smá stund fundust för sem sáust ekki nema með hjálp skuggans af göngumanninum svo ég labbað þessa síðusta metra(km) að fjallinu eða þangað til við sáum í skálana sem var ekki fyrr en við vorum um 4-500 metra frá þeim. Þá var ég tekinn upp í og skuttlað síðustu metrana. En vegna þess hvað var leiðinlegt veður ákváðum við að skella okkur í Jökulheima og grilla. Redduðum okkur gistingunni og fundum mann á snjóbíl sem var með lykla af skálanum. Og þá var bara brunað af stað. Hittum snjóbílamanninn ógurlega við trukkinn sem hann skutlaði snjóbílnum uppeftir á og tókum lyklana. Drifum okkur í hús og byrjuðum að hita kofann og grilla.
Í svona skemmtilegum vindi tók aðeins 10 mín og þá voru kolinn orðin rauðglóandi. Ég hef aldrei á minni ævi séð hamborgara grillast svona hratt. Maður skellti þeim á sótti ostinn snéri þeim við setti brauðið á. Brauðið brann og osturinn bráðnaði meðan maður sótti diskinn. Áttum við þarna ánægjulega kvöldstund. Tilbreyting frá því að sofa í rútu(toyota dc með húsi) þannig að sumur áttu ótrúlega auðvelt með að sofna í miðjum samræðum.
Daginn eftir vöknuðum við ekki fyrir klukkan 10. Eftir langþráðan svefn fórum við að spá í hvort við ættum að reyna við Öræfajökul en mönnum taldist að það væri alltof mikil keyrsla til að það yrði einhvað gaman eftir spretti fyrri daga. Svo við ákváðum að fara í Hrauneyjar og sjá síðan til. Síðan var rætt um Eyjafjallajökul og einhvað álíka þegar allt í einu mundi ég eftir að hafa séð bíla keyra upp að eldgosinu síðasta í heklu þannig að það hlaut að vera að hægt að kera á Heklu í snjó. Svo við drifum okkur þangað.
Er við komum að Heklurótum fannst okkur vera dámikill hliðar halli sem maður þurfti að eiga við. En Erlingur og Addi skelltur sér í brekkurnar en eftir umtal að hætta við fór Bjarni niður brekkuna. Síðan allt í einu voru Addi og Erlingur komnir upp svo við Bjarni gengum upp brekkuna til að sjá hvernig gengi. Fyrst við vorum komnir upp tók Addi okkur með sér í sinn bíl og upphófst einn okkar betri dögum á fjöllum. Á Heklu var gamal harður snjór og nýfallinn griplaus púður snjór. Svo byrjuðum við að vinna okkur upp.. og náðum í 1200 metra eða þar sem norðari gígurinn í síðasta gosi var. Við tókum eftir því þegar bíllinn hjá Adda datt niður að framan.
Við létum okkur þessa hæð nægja og dáðumst af útsýninu. Síðan skelltum okkur austur fyrir Heklu. Þar voru einhverjar smá festur sem ekki voru teljandi. En eftir eina festuna var svo mikil stilla og hiti að menn ákváðu að þarna var góður staður til að grilla enda klukkan um kvöldmatarleitið. Alveg ótrúlegt hvað Hekluborgara og Heklusvín er góður matur. Síðan brunuðum við eins og vélsleðar út um allar trissur upp á Vatnsfell og fleiri hóla sem við fundum.
Er ein af mörgum ljósmyndatökum fór fram tókum við eftir því að það var að koma ljótt ský svo við drifum okkur til baka. En er við komum að bílnum hans Bjarna var ekkert orðið úr skýinu en það var komið nóg og allir mjög sáttir við daginn og algjör óþarfi að eyðileggja svona flottan dag með að skella sér í einhver fleiri vandræði svo við skelltum okkur í bæinn.
Var það samdóma álit mann að þessi dagur á Heklu er með betri dögum sem menn höfðu átt á fjöllum.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Þorrablót taka 2  Myndir frá seinna þorrablóti f4x4 í febrúsar 2003 . Hvaða voðalegur þorsti og óþolinmæði er þetta í sögur - komast menn ekkert á fjöll hérna - á bara að upplifa þetta í gegnum aðra ?? Allavega, við lögðum af stað 4 á þremur bílum (góð nýting það), Fastur með föður sínum, Helgi Viðar og Arnór, tveir DC og Fastur á Wrangler, allir á 38". Stefnan var að leggja af stað um 6 leitið á föstudegi og var stefnan tekin á Hveravelli, við enduðum á að komast af stað úr bænum um hálf níu, fórum Lyngdalsheiðina og að Gullfoss þar sem hleypt var strax í 8 pundin. Þar fór að snjóa all hressilega, þannig að útsýnið var eins og í góðri Star Trek mynd á warp 10. Það voru nokkuð greinileg för sem fylgdum í blindni og uppgvötuðum skyndilega að við vorum komnir inn á Fremstavers-krókinn, við ákváðum þó að fylgja frekar förunum heldur en að reyna að leita að veginum sem var ekkert augljós alls staðar. Förin fóru þó út af þessari slóð fljótlega og komu inn á Kjalveg á brúninni ofan við gilið við brúnna á Grjótá. Á leiðinni upp á Bláfellsháls yfirgáfu þessir ágætu menn veginn aftur og við fylgdum þeim í blindni - ákváðum að annað hvort leiddu þau okkur á réttan stað eða við fyndum hóp af mönnum einhversstaðar í mestu vandræðum. Sem betur fer var hið fyrra rétt og við komum allt í einu að Beinakerlingunni efst á Bláfellshálsinum - ofanfrá !!! Þvílíkt bull. Eftir þetta var þó veginum fylgt nokkuð vel, en þetta gekk hægt aðallega vegna slæms skyggnis. Um rúmlega 2 vorum við komnir að Kerlingarfjallafleggjaranum og tókum við þá ákvörðun að gista frekar þar og fórna lauginni á Hveravöllum, því það var orðið ljóst að færið var þungt og ferðin yfir í Setur gæti orðið erfið dagin eftir - einnig var spáin þannig að það ætti að hvessa seinni partinn á laugardaginn. Það voru engin för á veginum inn í Kerlingarfjöll og skyggnið slæmt, við þvældumst þetta þó einhvern vegin áfram eftir GPS-inu og hittum sem betur fer framhjá Gígjarfossinum og á brúnna yfir Jökulfallið. Það tók okkur rúma tvo tíma að læðast þetta. Við gistum í gamla ferðafélagsskálanum sem er nú ekki sá vistlegasti - en það er allavega skjól. Ég hugsaði mér nú reyndar gott til glóðarinnar þegar ég sá að aðalhurðin inn í stóra Kerlingarfjallaskálann var opin, ég hafði mikið fyrir því að moka frá henni, opna hana og hrynja yfir timbrið í stiganum niður, bara til að komast að því að það er búið að steypa snyrtilega algjörlega fyrir þennan inngang í kjallaran ;-) Um 11 á laugardeginum lögðum við af stað yfir í Setur og er það einhvert það þyngsta og erfiðasta færi sem ég hef lent í - kanski fyrir utan 4 ferða helgin yfir Langjökul í fyrra - við vorum eina 8-9 tíma að komast þarna yfir. Til að byrja með gekk á með dimmum éljum, en sem betur fer stóðu stikurnar víða upp úr, þannig að við gátum notað þær, seinna um dagin skánaði veðrið svo heldur og var mjög fallegt á köflum. Brekkurnar upp að Loðmundarsléttunni, og svo aftur brekkan upp af þeirri sléttu voru mjög erfiðar en höfðust með óhóflegri notkun á bakkgírnum og kúpplingunni. Við gerðum þá "vísindalegu" uppgötvun að DC-grútarbrennararnir með læstu að aftan voru betri í að skríða áfram á jafnsléttunni, en stutti bensín-Wranglerinn með læstu að framan var mun betri í brekkunum - þetta fundum við út því það hafði enginn okkar þolinmæði í að bíða meðan einhver annar var að hjakka, þannig að megnið af leiðinni hjökkuðum við hlið við hlið - hversu gáfulegt sem það er nú - en það er miklu skemmtilegra :-) Í Setrið komumst við upp úr kl. 19 um kvöldið, mátulega í súrmetið. Þar var etið og drukkið - sumir lengur en aðrir. Heimferðin er varla í frásögur færandi fyrir okkur, enda fórum við síðastir úr skálanum um 10:30 ásamt skemmtinefndinni og eltum bara förin eftir hina sem höfðu farið af stað 2 tímum fyrr. Við náðum svo hópnum niður á Kvíslarveituvegi við Þórisós þar sem menn fórnuðu sér í snjóruðningstækjahlutverkið við að ryðja sér leið gegnum púðurpollana í lækkununum á veginum þar sem hann liggur meðfram Þórisvatninu - ég sá varla út um gluggana í sumum ruðningunum, svo djúpir voru þeir. Kærar þakkir til Skemmtinefndar - það er ekki hægt að segja annað en að þeir stóðu sig frábærlega í matnum, og ekki er hægt að kvarta yfir sambandsleysi í þessari ferð heldur, það var hringt mjög reglulega í okkur, bæði úr bænum og úr Setrinu til að ath. hvernig gengi og voru menn klárir í að koma á móti okkur ef þess hefði gerst þörf. Takk fyrir mig. Arnór
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Þorrablót taka 1
 Við reyndum að fara á þorra blot ferðaklúbbsin 4x4 hérna eru myndirnar mínar og hérna hérna eru myndirnar hans Björns. Ferðasagan:
Ég ætlaði að bruna Langjökul og grilla og skella mér í pottin á Hveravöllum með bjór. Vakna síðan á laugardeginum bruna inn í Setur með viðkomu á Hofsjökli ef veður leyfði. Og keyra svo í bæinn ... en það fór ekki þannig svo úr varð:
Smá svona saga. Við lögðum af stað rétt eftir 17:00 á föstudegi. Við félagarnir fórum á 3 bílum í átt að Langjökli. Vorum hefðbundinn tíma í Húsafell. Byrjuðum á því að hleypa úr þar sem Kaldadals afleggjarinn er. Það gékk síðan ágætlega að komast upp þar sem maður beygir af veginum um Kaldadal að Langjökli. Eftir að við vorum komnir yfir brúnna þar gerði svo blint að við sáum ekkert og reyndum að keyra eftir gps. Það gékk ekki betur en svo að undirskrifaður keyrði á hraun og settist með kúluna á aftur hásingunni á hraun. Urðum að tjakka upp bílinn og keyra hann út af klettinum tjökkuðum upp. Fyrst þetta gékk svona ílla fengum við sjálfboðaliða úr hópnum til þess að ganga á undan bílunum. Sturla(ferðamassi) tók á sig þetta hlutverk. En veðrið og færðin var þannig að eftir 20 metra var göngugarpurinn kominn í snjó upp að mitti og byrjaður að kala í framan. Þá var ákveðið að bíða aðeins og halda áfram með hlé var að skafrenningnum. Sú aðferð var notuð upp að skála. En þegar við vorum komnir þar sem gps-punkturinn fyrir skálann var urðum við að bíða í rúmar 10 mínútur þangað til skyggnið var 10 metrar og við sáum skálann. Við ákváðum þá að bíða af okkur veðrið og leggja okkur í bílunum. Þá höfðum við verið rúma 5 tíma frá brúnna á kaldadal inn að Skála. Eftir klukkutíma svefn eða rétt um 3 um nóttina byrjuðum við að herja á jökulinn. Gékk ágætlega fyrstu metrana. Síðan verr. Hleypt úr í 3 pund. Komumst aðeins lengra. Hleypt úr í 2 pund. Keyrt upp lengra. Hleypt úr í 1,5 pund. Tekið áfram 0,5 til 4 bíll lengdir hálfa aftur á bak. Eftir að hafa gert þetta í 3 tíma og rétt komist 1/3 að næsta punkti eftir skála. Var snúið við og komið sér í bændagistinu. Við vorum réttar 5 mínútur til baka að skálanum með tveimur festum á niðurleið. Laugardagur klukkan 14:00 (eftir svefn) Hringt á Hveravelli fengnar fréttir af fólki. Heyrðist að einhverjir hefðu farið klukkan 3 af stað og komið klukkan 8. Svo við hugsuðum okkur hey hey hey. Keyrum bara kjöl. Skutumst suður fyrir jökul og komum klukkan 18 að Geysi í Haukadal. Skutumst síðan upp eftir hva mið myndum verða komnir svona á milli tíu og tvö um nóttina upp eftir. Því það væru ekki nema 5 tímar alla leið á Hveravelli. Því það hlytu nú að vera för sem við gætum elt. Einmitt ekki. Rétt eftir Hvítárvatn datt aftur drifskaftið undan Cherokee sem var með í för(bíllinn hans stulla). Boltarnir sem halda krossinum á jókanum slitnuðu í burtu. Þó allir varahlutir væru með í för gátum við ekki losað brotin úr jókanum. Svo við skildum bílinn eftir og fórum áfram tví bíla. Þegar klukkan var rétt um miðnætti vorum við að koma að Kerlingafjöllum hittum við mann á bíl á 44" dekkjum sem sagði okkur að það væri ekki fært með góðu móti inn í Setur en það væri fólk í Kerlingafjöllum og við gætum gist þar. Þar Hittum við á fólkið var(að við héldum) 5 tíma inn á Hveravelli og fengum að vita að þeir voru 14 tíma á Hveravelli. Svo við fengum skála að láni og grilluðum. Við Malin grilluðum rosalega góðar lambalærisneiðar sem voru kryddaðar á föstudeginum og með því grilluðum við sveppi og lauk. En Stulli og Björn grilluðu sér kryddlausa bónusborgara. Ekki bara voru þetta bónus borgara án krydds heldur voru þeir sósulausir í frosnu brauði nammi nammi. Sibbi komst aldrei svo langt að grilla sýna borgara. Svo skelltum okkur í rúmið( vel þeginn svefn). Sunnudagur (í dag) Þegar við vöknuðum höfðu allir nema Stulli og Sibbi sofið vært. Stulli var með innilokunarkend í svefnpokanum og Sibbi að frjósa. Fórum samferða á 8 bílum í blind bil til byggða suður Kjöl. Ferðin gékk ágætlega tók rétta 6 tíma. Keyrt eftir gps mestann hluta leiðarinnar. Einn patrol bíllin sem var með í för lennti á nibbu og reif littla rifu á hliðina á dekkinu sýnu. Þar voru 8 manns að horfa á og hvetja þann sem var að setja tappana í. Héldum síðan áfram og tókum Cherokee-inn hans ferðamassa og bundum hann aftan í mig(fast). Síðan var hann dreginn til byggða með. Bjargaði ótrúlega að hann var með drif að framan. Er komið var niður að gullfossi fór einhvað að ganga erfiðar að draga. Þá hafði sjálfskiptingin einhvað gefið sig og vildi ekki skipta úr 1 gír. Svo bíllinn var dreginn 60 - 80 km hraða í þessari blíðu niður undir Ingólfsfjall. Þar keyrði hann í fyrsta gír meðan bætt var á bensínið á dráttarbílnum(ég er viss um að hafa eytt ca. 40 á hundraði við að draga hann í rokinu). En þá vor svo vont veður undir Ingólfsfjalli og á Hellisheiði niður fyrir littlu kaffistofuna að á þeirri leið var 40 km hraði sem cherokee-inn komst á umferðarhraði. Ég myndi eiginlega segja að þetta væri Þorra og Káramót/blót þvílíkur vindur sem var í þessari ferð úff. Smá tölfræði tímar í bíl: föstudagur: 18 tímar laugardagur: 10 tímar Sunnudagur: 12 tímar Sem sagt: ca 50 tímar í bíl á einni helgi Bensín eysðla við draga stulla á 60 - 90 km hraða eftir malbiki 40l á hundraði Eyðsla á klukkustund fyrir utan þann tíma með stulla í bandi á þjóðveginum, 3-4 lítrar á klukkustund ( sem mér finnst alls ekki mikið viðað við hvað þetta var mikið hnoð )
ps. Þetta er skrifað með fyrirvara vegna þreytu og svefnleysis.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Fjallasýn Núna er fyrstu snjókornin hafa látið sjá sig í henni Reykjavíkur borg er kominn tími til að finna allt dótið í vetrar ferðirnar.
Nú er einni búið að finna gúmíslönguna sem talin hafði verin af svo það ætti að verða fjör á fjöllum. Það er einhvað sem gerir það ótrúlega skemmtilegt að hanga aftan í bíl og ráða engu um það hvert maður sveiflast eða fer.
En félagar mínir fóru síðustu helgi síðasta árs(þeas 2002) upp á Grímsfjall um Jökulheima. Nokkrar myndir frá þeirri ferð hafa ratað hingað og eru undir myndir.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Dísel ský Bensín eða dísel umræðan er alltaf skemmtileg. En hérna má sjá meistara Elvar á dísel bíl í flottu svörtu reyk skýi á leið upp á Snæfellsjökul. Meira af svona littlum skotum eru á leiðinni.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Laugardagur til lukku Lögðum að stað úr Reykjavík í góðu veðri en er komið var undir Esjuna var veður guðinn farinn að segja til sín með talsverðum strekkingi. Stoppuðum í Borgarnesi fyrir 10 og fengum okkur hamborgara og franskar í morgun mat. Við hljótum að vera algjörir heilsu boltar fyrst okkur datt það í hug. Áleiðinni út Snæfellsnesið fengum hina undarlegustu sviftivinda sem ollu því að bílarnir köstuðust á milli akreyna eins og þeir væru í svigi. Er við lögðum á jökulinn var veður orðið eins og best verður á kosið. Glampandi sól og lítill sem enginn vindur. Er við vorum komnir upp úr sólbráðinni sem var rétt í rótum jökulsins voru tekin út leiktækin: stiga sleði og slanga úr úr vörubíl af stæðstu gerð. Leik tækin bundin aftan í bílana og brunað af stað. Gátum keyrt eiginlega alla leiðina upp og röltum síðan afganginn upp á topp. Þar var heiðskýrt og skyggni yfir á Vestfirði, Faxaflóa og inn á meginlandið ef svo má kalla. Þar átum við nestið í þessum útsýni. Rendu menn sér niður frá toppi niður allan jökulinn á skíðun, nema greið bílstjórarni sem þurftu að koma bílinum niður. Er niður var komið áttu skíðakapparnir það á orði að þetta væri mjólkursýru brekka og á sunnudaginn væri harðsperrudagurinn mikli. Keyrðum síðan aftur heim í brjáluðu roki ánægðir með góðann dag.
Hérna eru myndirnar úr ferðinni
Hérna eru fleiri myndir úr ferðinni
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Páskaferðin búin og myndirnar komnar Fórum alveg frábærann túr um hálendi Íslands. Fórum bara tveggja nátta túr vegna vondrar veðurspár og illra frétta af krapa hingað og þangað um landið. Fórum sem leið liggur um Langjökul upp á hveravelli. Gistum þar og grilluðum. Lögðumst í pottinn drukkum öl. Allt eins og á best verður kosið. Skildust þar leiðir okkar við Runa sem tók stefnuna í bæinn. Hann ætlaði fyrir ofan jökul en neyddist síðan til að snúa við og fara jökulinn til baka. Og gekk ferðin hans víst ansi skrautlega. En hinir lulluðum upp í Ingólfsskála. Hittum tvo littla krapa pitti sem teljast varla fugl né fiskur. Og brunuðum þangað á réttum tveim tímum. Sem myndi teljast fínn tími í flestum bókum. Þar settumst við með ágætum skagfirðingum og snæddum nesti og spurðumst fregna. Síðan var haldið inn í Laugarfell beinustu leið eftir punktum. Hversu bein leiðin í gegnum hraunið við Ingólfsskála var ætla ég nú að láta liggja á milli hluta. Á leiðinni inn eftir náðum við nokkrum bílum sem voru á sömu leið og við. Allir lækir og ár á þessari leið voru með snjóbrú nema einn lítill lækjar ryndill. Er við áttum tvo kíló metra eftir var síðasta brekkan í sjónmáli .. og þá var ákveðið að leika sér smá. Var síðasta brekkan notuð til að leika sér smá. Í Laugarfelli hittum við fyrir hið margrómaða upphitaða salerni. Úff já það er skondið þetta upphitaða salerni. Ekki það að það sé heitt inni á salerninu heldur er setan líka heit .. jamm ekki köld ekki volg .. heldur heit. Grilluðum þar aftur og áttum góða kvöldstund þar sem etjað var kappi í hinu harða UNO spili sem reynir mjög á öll bönd milli fólks jafnframt því að vera hin mesta skemmtun.
klára seinna Þær eru hérna hérna.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Páskaferð Farið verður í ferð þessa páska líkt og þá síðustu. Ferðinni er heitið hringinn í kringum hofsjökul. Ferðin á að vera einhvað í áttina að þessu: - Fimmtudagur: Hveravellir
- Föstudagur: Laugarvellir
- Laugardagur: Nýjidalur
- Sunnudagur: Landmannalaugar
- Mánudagur: Heim
Eru þeir sem hafa hug á því að mæta bent á það er vel í myndinni að slást í hópinn. Við erum orðin 4 bíla þannig að það eru ekki vandræði með það.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Bíllinn er kominn á túturnar Ekki bara að hann sé kominn á tútturnar heldur er hann einnig kominn með læsinguna, loftdæluna og kastarana í lag. All glæsilega teng framm í meistara smíðað rofa borð (þó ég segji sjálfur frá). Þá er bara eftir að snúa hásyngunni og blása lofti í gengum membru dótið fyrir 4 hjóladrifið.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vííí fór loksins í ferð. Allt getur nú gerst...
Ég fór loksins út fyrir stór Reykjavíkursvæðið.
Og það meira segja útfyrir nærliggjandi sveitir og sjávarpláss eins og Kópavog og Hafnafjörð.
Við Héldum úr Reykjavík á föstudeginum um sjö leitið. Keirðum Kjalveg upp á Hveravelli. Ekki var mikið um snjó né festur, 3 teljast nú ekki mikið. En það er kannski af því að það var heldur ekki mikill snjór sem að festur voru í lámarki. Er við komum á Hveravelli henntum við dótinu okkar inn í skálann, fengum okkur að borða og skelltum okkur síðan í laugina. Úff ef þú hefur ekki prufað þessa laug verður þú að skella þér þangað. Er komið var í laugina horðum við á stjörnurnar .. síðan norður ljósin og stjörnurnar og síðan snjókomuna og og allt í bland.. og síðan bara snjókomuna :).
Lögðum af stað á hádegi næsta dag eftir að hafa verið að skoða okkur um. Hófst þá ferðin inn í Ingólfsskála. Keyrðum yfir hina stórgríttu og straumhörðu og vondu Blöndu sem var slétt og frosin þegar við fórum yfir hana. Síðan vorum við í í rúma fjóra til að leika okkur að festast og dunda okkur við að komast inn eftir. Þegar leið á varð frekar líktið skyggni, eða skyggni fágætt eins og þeir segja hjá veður stofunni. En við komumst á leiðarenda klakklaust.
Er við komum í Ingólfsskála sáum við að þetta er þessi fínasti skáli með allri aðstöðu og fínheitum: gasi og rafmagni. Hófum eins og góðum fjallamönnum sæmir að grilla í frostinu. Allt frá hamborgurum í stór steikur voru eldaðar.
Runi tók að sér að hita vatn í kakó og uppvask. Með mikilli nákvæmni frammkvæmdi hann snjó bræðlsu. Til að við hin værum viss hvernig gengi kom hann reglulega inn og segði að þetta væri rétt að koma. Þennann leik lék hann í umþaðbil einn og hálfann tíma. þar til hann mælti "þetta er tilbúið".
Við héldum þarna opna Ingólfsmeistaramótið í Uno (fyrir ykkur sem ekki þekkja er það flóknari útgáfa af Oslen Olsen). Var mikil spenna mikið flissað og hleigið. Ekki að spurja að því að Birkir vann þetta með einskærrum hæfileikum (er heppni hæfileikar?).
Skelltum okkur í rúmið og sváfum undurvært eftir góðann dag. Daginn eftir var stefnan að vakna klukkan 7:15 en við nánari athugun tók það klukkustund þar til fyrsti aðilinn nennti að skreyðast fram úr rúminu. Vorum réttan klukkutíma að drattast á fætur borða morgunmat, vaska upp og hreinsa snjóinn sem hafði skafinn inn í forstofuna. Loksins klukkan hálf tíu var lagt af stað.
Leiðin til baka á Hveravella var talsvert fljótlegri. Í stað nærri 5 tíma ferðar vorum við rétt um 2 tíma á leiðinni til baka. Þegar nær dróg hádegi varð meiri og meiri sól, og dagurinn hefði átt að vera í boði Fuji, Kodak og Agfa. Að sjá vindinn blása snjónum í sólinni var eins og vera í drauma veröld. Voru teknar all nokkrar myndir á leiðinni upp á Hveravelli. Ein af brekkunum sem við fórum niður til að komast í Ingólfsskála þurftu við núna að fara upp (ótrúlegt en satt). Menn skemmtu sér mjög við að láta bílana etja kappi við brekkuna og reyna að komast upp skafla en Óli sýndi mikla kænsku og fór aðeins til hliðar og keyrði upp vandræða laust. Síðan gékk ferðin án áfalla og við komum á Hveravelli á settum tíma (cirka hádeigi). Í hádeigismat elduðum medesterpyslurétt og grillaður samlokur. Allir voru mjög sáttir við þessa miklu matagerð og átu sig sadda. Tókum eldsneyti á bílana og skelltum okkur á stað á jökulinn. Á leið upp á Langjökul fór Runi að draga fólk á slöngu á eftir bílnum sínum (svaka fjör). En einhvað lennti Óli í happi og var hann alltaf loft laus að framan farþegamegin. Bíllinn hjá Óla átti erfitt með för upp á jökulinn svo honum var skellt aftan í einn 38" bílinn og dreginn upp. Er við vorum á leiðinni upp rákumst við á ótrúlega drengi á 33 tommu dekkju á Suzuki sidewinder á leiðinni upp á jökulinn. Bundum þá aftan annann 38" og drógum á meðferðis. En þar sem færi batnaði lítið bentum við þeim á að snúa við og halda heim. Er þeir hurfu úr baksýnisspeiglinum voru þeir enþá að rembast við að komast upp á jökul. En ekki leið á löngu eftir að við vorum lausir við súkku liðið að undarlegur titringur kom í bílinn hjá Óla. Við nánari athugun reyndist vera affelgað. Spáðum lítið í það og settum Íslandsmet í samstarfi og skelltum dekkinu upp á smá stund. Héldum að stað aftur. En allt kom fyrir ekki, dekkið aftur farið frá. Þá var málið athugað nánar og sást þá að felgan var beygluð. En miklir viðgerðar og fjallagarpar sem við reyndumst vera réttum við bara felguna og settum dekkið á aftur og héldum af stað. En ekki er allt sem sýnist. Dekkið fór aftur af. Við tókum okkur þá til og stíf pumpuðum dekkið og fundum að það var smá skekkja á dekkinu sem við réttum bara snöggvast. En tókum okkur góðann tíma í að losa allan snjó sem gæti verið í felgukantinum, dekkið á felguna og rennt á stað aftur. En þegar við vorum komnir á móts við Tröllaborgir fór færið aftur að versna og skyggnið hvarf (hmm). Eftir að rökkvaði var stjörnubjart og fallegt og ofan í það voru norðurljós sem dönsuðu um himininn. Við sáum ekki neitt áfram og festum okkur af svo virtist sem ástæðulausu. En komumst þó niður af jöklinum undir miðnætti. Þá var lítið annað að gera enn að drífa sig í bæinn svo við næðum smá svefni fyrir komandi vinnudag. Myndirnar eru hér.
Myndirnar verða tengdar við söguna síðar.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Næsta tilraun til ferðar.(na komust ekki að stað ) Nú á að reyna enn aftur að fara í ferð. Eftir margar tilraunir til að komast í ferð á síðasta og þessu ári höfum við ákveðið að reyna einu sinni í viðbót.
Hvert ... veit ekki. Hvenær ... 15. - 17. febrúar. Verður snjór? ... kannski. Mjókka fjöll upp? ... Já. Verða margir? ... komnir 2 bílar. Eru aðrir velkomnir? ... Já.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Bílar og viðgerðir Bjarni er loksins byrjaður að gera við bílinn ekki nema eftir 2 mánuði. En hann fær nú klapp á bakið fyrir að hafa lagt af stað í viðgerðirnar. Birkir er loksins búinn að finna felgur undir nýja bílinn sinn. Tók ekki nema 3 mánuði. Vonandi verða þær komnar undir fyrir næstu helgi.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Spurningin um að fara vaðið Þetta er bara spurningin um að taka rétta! vaðið eins og meistari Bjarni komst að er hann fór á kostum við að reyna að komast inn í Eldgjá.
Myndirnar af þessum fyndna atburði eru hér.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Við fórum ekki rass. Við reyndum að fara af stað en þurftum að hætta við er við komum á Selfoss vegna bilanar í einum af bílunum. Einhvað há æru verulegt bögg með Túrbínu eða forþjöppu eins og hún heitir á íslensku. Hún fór að dæla olíu beint inn á vélina þannig að bruninn var nú ekki neitt til að hrópa húrra fyrir. Við náðum mest 90 km hraða niður brekku. En þegar við vorum dregnir heim náðum við að halda 60-70 km hraða sem var ívið meira en við gerðum undir eigin vélarafli.
Já fyrir ykkur sem vissuð það ekki er turbo disiel intercooler ,,TDI" á íslensku ,,DFM" Dísel vél með forþjöppu og millikæli.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vííí bíllinn er kominn á göturnar En það á eftir að gera smá.. Mig vantar felgur 5 gata með littlu gata bili. Ég á eftir að setja rafmagnið í (leti). Smíða járn til að ganga frá brettum. Líma inn í brettin dúk og svampi.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Bíllinn minn Búinn að næla mér í dekk 38" mudder. Búinn að kaupa kanta. Búinn að kaupa mállingu. Búinn að selja svarta bílinn.
Þá er bara eftir að: - Setja vélina í bílinn.
- Pússa brettakantana
- Sprauta kantana.
- Setja inn í þá gúmí dúk.
- Færa aftur hásinguna um 8 cm.
- Skera fyrir dekkjunum
- Breyta gatabilinu á dekkjunum
- Setja loft dótið í hann
- Allt rafmagn, kastarar..
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Vefspjallið er aftur virkt hmm ekki -i neitt dót bara sockets = true og nei ekki enþá íslenskir stafir í því .. ég er ekki alveg að fatta það.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Setrið 16-18 nóv. Planið var að við myndum bruna beint í Setrið á Föstudagskvöldið og gista. Meta aðstæður á laugardegi og sjá til hvað við gerum þá, gista aftur á laugardagskvöldinu í Setrinu. Við ætlum að hittast kl. 16:00 á Select (lélegt) á vesturlandsveg. til að allir verði samferða. Og við ætlum að koma heim á sunnudag einhvertíman Hér er listi yfir þá sem ætluðu sér að fara með, vantar einvern á listann? Alls eru 7 búnir að staðfesta þáttöku. - Arnór hilux "38
- Óli terrano "35
- Birkir & frú í aftursætinu hjá Bjarna
- Bjarni Hilux "38
- Elvar & frú L200 "38
- (kannski Tóti Patrol "38 veit ekki hvort hann verður að vinna um helgina)
Arnór pantar skálann: - Hvernig stöndum við skil á greðislu vegna skálans?
Elvar tekur gasgrill: - Hver og einn mætir með sinn mat og annað meðlæti og kokkar sjálf/ur.
Óli kemur með góðaskapið og ætlar að lána Elvari bleika jólasveinahúfu og 17. júnífána.
Bjarni sækir aftursætisbílstjórann (Birki & Malin)
Hér er örlítill listi yfir það sem við ætluðum að muna eftir: - Járnkall
- tappasett
- loftdæla
- akkeri
- vöðlur
- skófla
- viðgerðasett
- Gúmíslanga
- Hita þolin rör (til að þýða bíla)
- Teyju spotta (marga)
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Búinn að kaupa nýjan bíl Vííí loksins búinn að kaupa nýjan bíl.. Keypti anna Jeep Wrangle reyndar ekki Laredo. Er byrjaður að breyta honum fyrir 38" dekk. Er búinn að breyta honum að mestu nema ég á eftir að: -> Setja allt undir bílinn að aftan (hásingar og alles) -> skipta um vél -> setja á bretta kanta -> víxla dempurum og dempara festingum -> skipta um tölvu kubb -> sprauta dótið -> finna nýja spíssa -> kaupa dekk og felgur -> færa loftdótið (allt saman) -> og ýmislegt annað .. :)
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Breyting á gæsavatnaferðinni er komin af stað Spurniningin um að gista við Hvítár vatn og fara þaðan inn í setur. Mætti líka alveg fara bara upp á hveravelli upp á að komast í bað :) En hin miklu menni munu ákveða þetta núna fljótlega.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Gæsavatnaleið 16. - 18. nov (hætt við annað í bígerð) Nú liggur leið vor Gæsavatnaleið. Stefnt er að því að fara af stað á föstudegi strax eftir vinnu og bruna í skálann í Nýjadal. Gista og leggja mjög snemma af stað upp í Kverkfjöll um Gæsavatnaleið. Gist í Sigurðarskála í Kverkfjöllum farið upp að jökli og kannski í íshellin og baðað sig ef stund gefst. Farið snemma á sunndudegi aftur í bæinn farið efri og léttari leiðin(man ekki hvað hún heitir)
Í þetta þarf töluvert magn af bensíni/olíu. Einnig þarf að kynna sér hvernig snjóalög eru þarna á þessum tíma. Kortið af þessari leið er hér.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Nú fór í verra .. bíllinn valt. Á leiðinni í landmannlaugar tók sig einhver útlendingur til og velti bílnum mínum. Þannig að ég verð að kveðja hann og fá mér nýjann/annann. Ef þú veist um góðann bíl sem er til sölu þá langar mér í.
Mig bráð vantar Jeep Wrangler helst Laredo strax! Ef þú veist um einhvern til sölu sendu mér tölvupóst birkirj@nt.is .
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Verlzunarmannahelgin er búinn Eftir góða ferð í þórsmörk vill ég minna liðið sem á eftir að borga fyrir matinn að gera svo. Annars fer ég að hætta að nenna að standa í þessu veseni. Það var ca. 50% endurkoma af gjöldunum sem ég borgaði fyrir Landamannalaugar um jólin og maður fer nú bara að hætta að nenna þessu veseni. Og kaupa bara mat handa mér.
Við munum borða grafið lambalæri á laugardaginn. Birkir og Malin fara í hádeiginu og kaupa sér í matinn að ef þið viljið vera með í þvi verðið þið að bjalla fyrir 12:00.
Búið er að kaupa lærin og það er á 850 krónur á kjaft með kolum og grillolíu. Vinsamlegt millifærið peningana skv fyrirmælum í pósti.
Stebbi, Bjarni og Birkir verða á bíl þannig að það er nóg pláss :)
Ef þú vilt koma með hringdu í Birki eða Bjarna og fáðu far.
Ef þú vilt fara sjálfur á bíl getur þú fengið far inn í mörkina frá fyrstu á sem telst til vatnsfalls þ.e.a.s. ófær.
Nú eru komnir Stebbi + Sólveig, Birkir + Malin + Merette , Bjarni + Sigurgeir + Rakel + Björn Þannig laus sæti eru 1-2.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
He he Páskaferðin 2001 mistókst Þetta er það sem við ætluðum að gera
Nú verður tekið á honum stóra. Við ætlum að skella okkur sem leið liggur á föstudag framhjá Hveravöllum upp að Ingolfsskála og inn að Laugarfelli þar verður gist og á þaðan í Jökulheima með viðkomu á Heklu. Þaðan verður skellt sér í Grímsvötn þar sem verður farið í gufubað og skoðað sig um og skellt sér til Reykjavíkur.
Birkir, Malin, Bjarni, Auður og Óli(fer heim á laugardag) með farþega. Bílarnir eru Wrangler 35" .. og Túrbó dísel Intercooler Double cab á 38" og Nissan Terrano á 35"
En við enduðum á því að Hætta við að fara á hveravelli er við komum að Hvítárvatni og ákveða að gista í Fljótshlíð. Baða okkur duglega en komast þó á 12 tímum í Jökulheima. Komast nærri því upp á Grímsfjall en bara ekki nógu stór dekk. Fyrsta skipti sem það kemur fyrir wranglerinn. Halda heim einum degi fyrr vera 6 tíma á leiðinni í bæinn og gista í hrauneyjum. Fara til Reykjavíkur á mánudags morgni.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
síðasta "LANGA" ferð (27-30 des) ...Jólaferðin 2000... Sem er orðin árlegur viðburður held ég því við fórum líka 1999.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Eldri ferðir En við höfum farið all oft á Heklu (3 sinnum á meðan á gosinu stóð)
Einnig fórum við á Vatnajökul um verslunarmanna helgina.
Síðast fórum við í landmannalaugar þar sem Bjarni Buff drunknaði nærri því á tröllinu sínu
Myndir úr þessum ferðum eru hér.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Farartækið Þetta er littli bíllinn okkar. þetta "91 Wrangler Laredo 4.0 High output. - 35" dekk
- loftlæsing að framan
- tregðulæsing að aftan
- Ac loftdæla.
- 5 lítraloft kútur með 8 bar þrýsting (sjálfvirkt)
- flækjur
- 2,5" púst með opnum kút
- smá breytingar á vél
- Vegur 1680 kg tómur
- Með okkur fullur af Bensíni og ferðbúinn 1900 kíló.
| |  |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 |
| |
Takkinn góði Eftir að ég setti loftlæsinguna að framan hefur hún reynst svo vel að hnappurinn til að setja hana á er kallaður ,,Hetju takkinn´´ Barki ehf. á allt í til að setja við AC loftdælu. Þeir eiga - þrýstikúta
- einstefnuloka
- T-stikki
- pressustat
- slöngur
- öryggis ventla
- olíu skilja
- og síðast en ekki síst teikningar
Með AC loftdælunni og öllu kostaði þetta ca 26. þús krónur. Ég mæli eindreigið með loftkútnum því hann minnkar tímann sem tekur að pumpa í dekk því loftið sem hefði purðrast út í loftið meðan labbað er milli dekkja og tappinn settur á fer inn á kútinn og nýtist því í næsta dekk. Hjálpar líka við að koma dekki upp á .. en virkar ekki jafn vel og loftkúlur (munar ekki nema 140 bar :) Pressustatið kemur í veg fyrir að allt springi vegna of mikils þrýstings.
| |  |
 |
|
|
|
 |
|